ما و شجریان
دعوت به شجریانی شدن
زمان زیادی است که دوست دارم مطلبی هرچند کم در رابطه با موسیقی شجریان و جامعه بیمارمان بنویسم و در آن به صراحت بگویم که شجریان گوش دادن افتخار است نه ننگ..گفتن اسم استاد بین خواننده های مورد علاقه در کلاس نه تنها تمسخر دیگران را به دنبال ندارد بلکه باعث می شود دیگران در رابطه با شخصیت شما بیشتر کنجکاو شوند.منظورم را با مثالی برای شما خواننده عزیز روشن می کنم..همه ما می دانیم کسی که موسیقی کلاسیک ایران را گوش می دهد.پیوند عاطفی و روحی زیادی با شاعران بنام کشور حافظ و سعدی دارد.و با خواندن دیوان و بوستان این عزیزان چنان سر مست می شود که هیچ شرابی نمی تواند این مستی را برای او به ارمغان بیاورد.برای مثال نگارنده با هر بار خواندن این بیت حافظ غرق در شادی می شود:
ترسم که اشک در غم ما پرده در شود
و این راز سر به مهر به قیامت ثمر شود
و این ابیات زیبای استاد سخن سعدی:
هزا جهر بکردم که سر عشق بپوشم
نبود بر سر آتش میسرم که نجوشم
به هوش بودم از اول که دل به کس نسپارم
شمایل تو بدیدم نه عقل ماند و نه هوشم
حال چه کسی را می توان یافت که نخواهد این شراب و مستی را با دیگری قسمت کند.ما ایرانی ها که در این مورد زبان زد عام و خاص هستیم.پس باید این عشق خود را فریاد بزنیم در هر جایی و مکانی..خانه٬ محل کار٬ کلاس زبان و با صدایی هر چه بلند تر بگوییم ما همه شجریان گوش می دهیم.
اینکه اسم شجریان به عنوان خواننده در همه جای این کشورجریان دارد وهمه او را به عنوان کسی که آواز می خواند می شناسند.بر کسی پوشیده نیست.ولی باید اعتراف کزد صدای این بزرگوار را عده ی خیلی کمی در زمان ما شنیده اند( بدون در نظر گرفتن رینای استاد)حال با گفتن اسم استاد در جمعی غیر شجریانی اولین چیزی که به ذهن دوستان نا شجریانی خطور می کند٬این است مگه جوان ها هم شجریان گوش می دهند.مگه ایشون برای جوان ها هم می خونند.در این جا نوبت ماست که به پاخیزیم و هنر های استادمان را به رخ همگان بکشانیم
تا حالا شنیدی بلیت 35000 تومنی رو کسی 400000 تومن بخره....تا حالا شنیدی کسی بعد از کنسرت بدون میکروفن در سالن بخونه...شنیدی همین شجریان جایزه پیکاسو گرفته...می دونستی ریگلی اسکات مستند ایشون رو ساخته...می دونستی وقتی بعد از 10 سال در تهران کنسرت گذاشت عده ای از جوانان تو خیابون رختند و هر کار دلشان خواست کردند...می دونستی تو کنسرت ایشون عده زیادی از اول اجرا تا آخر گریه می کنند.از 16 ساله گرفته تا پیرزن 75 ساله!...می دونستی برای مردم بم کنسرت گذاشته و در حال ساخت پروژه ای عظیم برای مردم بم است...آهای استاد زیان با شما هستم آیا می دونستی که قاکس نیوز یک ساعت از برنامه زنده خودشو به استاد اختصاص داده؟نه می دونستی..می دونستی یکی از بزرگ ترین قاریان قران در مصر گفته این جلو این شجریان رو بگیرید و گر نه مثل توپ صدا می کنه...و در آخر می دونستی یه اقسانه ی در مزار مولانا در این 30 40 ساله پیچیده که شخصی با صدای بی نظیری به زیباترین شکل ممکن به اشعار مولانا را بر سر مزارش خوانده و این افسانه سال به سال پیچیده که چه کسی این اواز را سر داده...تا اینکه پارسال بیست و یکمین نوه مولانا بعد از شنیدن صدای استاد اعتراف می کند که در این روز این افسانه به حقیقت پیوست و آن شخص محترم کسی جز استاد شجریان نبوده است...و خیلی افتخار دیگر که استاد به مردم ایران هدیه داده است.
در اینجا همه انهایی که دندان تیز کرده بودند که دوست عزیز ما رو مسخره کنند٬ انگشت حیرت به دندان می فشارند و چاره ای جز گفتن این جمله ندارند:آخه ما از کجا باید خبردار می شدیم؟چرا صدا و سیما افتخارات ایشون رو در قالب گزارشی به مردم گزارش نمی ده...چرا روزنامه ها این اخبار رو منعکس نمی کنند ؟ر این لحظه داغ دل ما تازه می شود..