یکسال گذشت..
حاج قربان سليماني « بخشي و نوازنده دوتار » خواننده موسيقي محلي شمال خراسان بود.
او در عليآباد قوچان بدنيا آمد. پدرش کربلايي رمضان، خود از دوتارنوازان مشهور شمال خراسان بود و از اين رو حاج قربان هم از هفت سالگي دوتار به دست گرفت و شاگرد پدر شد.
بعد از درگذشت پدر، او 22 ساله بوده و از آن پس نزد غلامحسين بخشي جعفرآبادي، حاج محمد بخشي قيطاقي و عوض بخشي به آموختن دوتار روي آورد.
پس از سفر حج تا بيست سال دست از موسيقي کشيد (بنا به شنیده ا چون روحانی به او گفته بود که موسیقی حرام است ) و در اين زمان دغدغهاش زمين و آب و زراعت شد، ولي از سال 66 دوباره به نواختن و خواندن پرداخت.« باز هم بنا به شنیده ها گفته می شود اهل دل و معرفتی بها یشون گفته موسیقی صدای خداوند است و حرام نیست و دوباره ساز به دست بگیر..!»
او کشاورزي هم ميكرد. دو فرزند دختر و يک پسر دارد به نام عليرضا که در اکثر اجراهاي پدر همنواز ساز او بود.
حاج قربان يكي از بهترين بخشيهاي شمال خراسان بود؛ هم شعر ميگفت، هم ساز ميزد و هم قصه ميگفت، بهطوريكه از او بهعنوان پديده نسل گذشته ياد کردهاند.
حاج قربان سليماني در سالهاي 69 و 70 بهعنوان « پديده » جشنواره فجر معرفي شد و از سال 71 بهمدت هشت سال داور بخش موسيقي مقامي جشنواره سراسري فجر بود . او تاکنون در کشورهاي فرانسه، آمريکا، تونس و اکوادور اجراي برنامه داشته است و کسب مقام اول جشنواره موسيقي «ليون» فرانسه و انتخاب به عنوان ستاره جشنواره «آوينيون» فرانسه از ديگر افتخارات اوست.
حاجقربان دهها اجراي دوتارنوازي در کنسرتهاي موسيقي کشورهاي اروپايي، آسيايي و آمريکا داشت.
ایشان علاوه بر نشان درجه 2 فرهنگ و هنر به عنوان «گنجينه ملي» نيز لقب گرفت.
او در آلبوم «شب، سکوت، کوير» با « شجريان » همکاري کرد و اين روزها محمدرضا درويشي - استاد و پژوهشگر موسيقي سنتي - در حال گردآوري مجموعهاي پژوهشي از آثار اوست كه گفته ميشود تا پايان زمستان جاري منتشر خواهد شد.
عثمان محمد پرست (نوازنده سه تار)- دوست و همراه حاج قربان سليماني درباره او ميگويد:«بسياري از افراد با وجود پول و برخورداري از جايگاه و آرامگاههاي بزرگ از حرمت واقعي برخوردار نيستند ولي امثال حاج قربان حتي اگر کلوخي ، سنگ مزارشان باشد باز هم در ياد و ذهنها از جايگاه و حرمت بلندي برخوردارند.»
او مطرح كرد: «اگر كشوري از علم و هنر برخوردار شود به موفقيتهاي عظيمي در تمامي عرصهها دست پيدا ميكند. دولت و وزارت ارشاد نيز به خاطر تشويق ديگران و هنرمندان بايد جايگاهي خاص را براي هنرمندان مشخص كند و حرمت واقعي آنها را نگه دارد، پس اميدواريم ارشاد توجه بيشتري به هنرمندان داشته باشد. در قوچان افراد زيادي دو تار ميزنند ولي هر كسي داراي جايگاهي است و جايگاه حاج قربان در دوتار قوچان بينظير بود.حاج قربان، انساني مسلمان ، با وقار، آبرومند و آرام بود. او بسيار بزرگوار و با معرفت بود، خدا او را رحمت كند و هميشه از خداوند براي افرادي كه مثل حاج قربان داراي معرفت و كمال و انسانيت هستند ، طلب لطف و رحمت ميكنم.»
حاجقربان سليماني - يكي از آخرين بازماندگان بخشيگري، همانها كه تنها بخشي کامل از نسلها عاشقي و عاشقپيشگي خراسان بزرگ ميخوانندش و يكي از گنجينههاي ملي ايران بود،اول بهمن سال گذشته، در خانهاش در يكي از روستاهاي قوچان به خاموشي ابدي پيوست و همانجا بهخاك سرد گورستان سپرده شد.
«روحش شاد و یادش گرامی»
برداشت از ایسنا